ناپيوستگي‌ها :  مهمترين وسيله شناسايي كوهزايي ناپيوستگي است كه به دو شكل ناپيوستگي زاويه‌دار و آذرين‌پي شناخته مي‌شود .

فعاليت آذرين همزمان و بعد از يك رخداد : ماگماتيسم قبل از كوهزايي‌هاي آلكالن و همزمان با كوهزايي و تشكيل كمان كالك آلكالن كه از روي تركيب سنگ شناسي قابل شناسايي هستند. ماگماتيسم‌هاي بعد از كوهزايي بيشتر در مرحله برخورد ورقه‌ها در اثر ذوب بخشي پوسته قاره‌اي كه منشاء گوشته ندارد بوجود مي‌آيد و عمدتاً از نوع گرانيت‌هايS   است .

فعاليت دگرگوني : عامل حرارت و فشار موجب شكل گيري پديده دگرگوني در سنگها مي‌گردد . دگرگوني چه از نوع حرارتي ، چه از نوع فشار بالا و چه از نوع همبري ( مجاورتي ) همگي نشانگر رخداد كوهزايي است .

تنش : از آنجائيكه كوهزايي همراه با اعمال تنش است ، موجب واتنش در سنگها شده و واتـنـش بصورت عناصر ساختاري در سنگها ظاهر مي‌شود . تحليل عناصر ساختاري در شناسايي روند كوهزايي مهم است .

مجموعه سنگي زمين ساختي :  بررسي اين سوال كه آيا توالي يك مجموعه سنگي حفظ شده يا خير مي‌تواند در شناسايي فعاليت كوهزايي مهم باشد .